You teach best what you most need to learn

“You teach best what you most need to learn.” Het is een gezegde dat voor mij echt waar is. Hoe vaak heb je iemand iets uitgelegd om je later te realiseren dat je eigen begrip van het onderwerp is verdiept door je uitleg aan die persoon? Best vaak durf ik te wedden. Dat is het mooie en het wonder aan lesgeven. Leerling en leraar zijn als yin en yang, elk bestaand uit een klein deel van het andere, en functionerend als één geheel.

Voor mij persoonlijk heeft les geven niet alleen te maken met carrière. Ik zeg niet alleen, maar ik bedoel waarschijnlijk het minst, anders was ik er in de afgelopen jaren heel anders mee om gegaan en was mijn verdienmodel wat anders geweest. Lesgeven is mijn dharma, het is wat ik het allerliefste doe. Ik geef les vanuit mijn hart. Ben gelukkig als ik kennis kan overdragen, yoga mag delen. In mijn lessen lever ik een dienst aan anderen, maar is er ook een persoonlijke band en groei. Vanaf het moment dat ik een opleiding tot yogadocent startte is er veel veranderd in mijn leven. Groei, spiritueel, emotioneel, ontwikkeling in loslaten, de dingen in een ander perspectief zien. Niet alles wat je ziet is namelijk waar, en veel van wat je denkt is dat ook niet. Elke dag leren. Nieuwe yogavormen, nieuwe inzichten. En al die leraren op mijn pad verrijkten die weg, net zoals ik een klein onderdeel was in wat zij leren. Als je kennis wilt beheersen, moet je het doceren.

Komende week start ik week twee van mijn Kundalini Yogacoach opleiding. Ik vind het een prachtige opleiding. Ik leer veel, verander oude patronen en pas aan. Inzicht brengt uitzicht. Al die ervaring kan ik weer doorgeven in mijn lessen, waarin leerlingen weer nieuwe dingen over zichzelf ontdekken. Deze afgelopen week sprak ik iemand die ik coach. “Wat heeft het je gebracht, wat heb je geleerd?”
“Nieuwe inzichten. In patronen in dingen die ik automatisch doe zonder er bij na te denken. Minder willekeur. Bewustzijn, zodat ik kan loslaten. Meer rust.” Daar. Dat is het. Van die ervaringen word ik blij. Dat is waar het om gaat, dat is wat ík er uit wil halen. Mensen helpen op hun pad. En als ik ze dan los mag laten, zoals vorige week, voelt dat superfijn. Voel ik grote vreugde en emotioneert het me. De mooiste beloning is wanneer mensen de wind onder hun vleugels vinden en het weer zelf kunnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *