“Maar voor jou is dat toch gemakkelijk?”

Mensen gaan er vaak vanuit dat een yogadocent bedreven is in alle aspecten van yoga en dat ik al die asana’s en stappen op het achtvoudig pad met gemak volg. Niets is minder waar. Er zijn dagen dat ik worstel. Met de beperkingen van mijn lichaam, mijn gezondheid. Met onrust in mijn gedachten, de wervelingen in mijn geest. Niets menselijks is me vreemd. En juist die imperfecties zijn nuttig. Omdat ik er van leer. Omdat het me iedere keer weer confronteert met feilbaarheid, de noodzaak om te blijven oefenen, mediteren, en relativeren. Yoga “zweverig”? Verre van. Voeten in de klei. Werken. Accepteren wat ik moeilijk vind te accepteren en steeds weer opnieuw leren los te laten, in het nu te leven. Weet dus, volgende keer dat je mij, of willekeurig elke andere yogadocent tegen komt, dat ik met dezelfde dingen worstel als jij. Dat ik misschien meer kennis heb door mijn opleiding en daardoor weet wat en hoe te doen, maar dat dat niet altijd lukt. We zijn hetzelfde in veel dingen. In onze noden, onze deugden, onze twijfels en weerstand. Morgen weer een dag. Dan sta ik dus weer de balansoefeningen te doen die me zwaar vallen, en probeer ik weer een moment te vinden om wèl te mediteren!